Witte vullingen



De tandarts kan voor bepaalde behandelingen de voorkeur geven aan het gebruik van een tandkleurige ('witte') vulling, bijvoorbeeld zoals al lang gebruikelijk is in de voortanden maar tegenwoordig ook in de kiezen. Er zijn verschillende soorten witte vullingen. Naast glasionomeercement en compomeer wordt composiet het meest gebruikt. De kunststof wordt in de vorm van een pasta in het schoongemaakte gaatje gestopt. Met behulp van blauw licht wordt de vulling in de mond uitgehard.

Voordelen van witte vullingen

Een tandkleurige vulling valt minder op dan een grijze amalgaamvulling. Als de kies wordt gevuld met tandkleurig materiaal hoeft er niet zoveel gezond tandweefsel te worden weggeboord als wanneer er een amalgaamvulling in gaat. Dat is zo omdat de witte vulling zelf hecht aan het tandweefsel en dus gemakkelijk blijft zitten. Doordat de vulling aan de tand plakt wordt deze ook weer sterker, zodat de knobbels van de kies minder snel afbreken.

Nadelen van witte vullingen

Een witte vulling is duurder dan een amalgaamvulling. Over de duurzaamheid van witte vullingen is minder bekend dan over amalgaam, vooral wanneer het zeer grote vullingen betreft. Het aanbrengen van een composietvulling kost meer tijd dan een amalgaamvulling. Witte vullingen kunnen op den duur verkleuren. Composietvullingen kunnen - net als amalgaam - bij sommige mensen allergische reacties veroorzaken; dit verschijnsel komt echter zeer zelden voor. Het is mogelijk om allergie voor composiet via een huidtest te laten vaststellen.

Alternatieven?

In plaats van een amalgaamvulling of een witte vulling kan de tandarts de patiënt voorstellen een porseleinen inlay te maken: een precies op maat van het schoongemaakte gaatje vervaardigd stukje porselein. Is de schade aan tand of kies erg groot, dan kan de tandarts het aanbrengen van een kroon adviseren.